صبح آنلاین

دلم آزرد، شكست
بوف شوم شبگرد، بر لب بام نشست
ناگهان دست كدامين منحوس
راه عمرم بربست؟

چه شده‌استت اي مرد؟
ز چه رو رويت زرد؟
مي‌برد بي برگرد
آنكه روزي آورد

من به اين دلهره ها مي گويم
- خسته از هرچه بنامندش عشق
مانده از وسوسه گرم تپش -
بس كنيدم ديگر
- اي خدارا، سخت است-
پس چه شد آن تابش؟
پس چه شد فكر عبث آسايش؟

ولي افسوس كنون
به غمم بوفِ عبس مي خندد
نگهم رو به افق مي بندد