بيا تا جامه بگشاييم و شوخ از تن بشورانيم
به باغ خشك و زرد دل
لباسي نو بپوشانيم
به لطف ابر و مهر باد، دل بنديم
كه ياران كوير اما ز نسل خوب بارانيم
تو ميداني هوا گرم و زمين تشنه است
بيا تا بر سينه اين دشت
ابري نو ببارانيم
زمين گرديد
ابر باريد
ولي اما يكي كم ماند
بيا تا سردهيم آواز
كه فرياد بهارانيم
ابر باريد
ولي اما يكي كم ماند
بيا تا سردهيم آواز
كه فرياد بهارانيم