خدایا
جان من آخر به لب آمد
نه روزم صبح امید است
نه نجوای قریبم در سکوت شب آمد
خدایا عاقبت این چیست؟
این پستی
این مداوم سستی و مستی
این سراسر رنجش هستی
خداوندا
تو خود رسوائیم دانی
دوایم را تو خود خوانی
نمی گیری به رسم دوستی
بسویم عاقبت دستی؟
به جان من بگو هستی
بگو هستی...